tu pon dah cukup gambarkan jiwa n raga di semester baru ini.
sepatut nya dengan "Yaiy!~" tapi hanya mampu "Huh."
saya kembali ke utm dengan berbekalkan "semangat"
saya selalu cakap saya tak suke bace belog yang penuh emosi n sadissss.. saya mahu sesuatu yang fun biarpun hipokrit!
...tapi meletakkan diri di tempat orang yang mahu hipokrit dalam kedukaan itu bukan memudahkan pabile pengumpulan retakkan ceraian kehancuran semangat2 lalu di sepak terajang semula oleh kata2 seperti :
"Awak ada masalah? result awak teruk!"
"nama awak naik dalam meeting!"
"nanie ni kene kawen je tuk naikkan motivasi dia.hahahhaha!"
"jangan enjoy je, result dah jatuh tu!"
ape entah jenis saye pada hari ini yang dah lali dengan kata2 semangat cercaan hinaan membina begitu..rasa nye bagai semuanya dusta berkalang.
jika ini yang saya mahukan kenapa perjalanan sebegini saya perlu tempuh???
ade hikmah di sebalik nya.
tapi ape hikmah nye kalu saya hanya meratap2.tanpa ade muhasabah tu??
tengok! tapi tapi tapi! kenapa kenapa kenapa!
haiisshhhh...bagaimana nanie?
